找回密码
 注册

微信扫码登录

使用验证码登录

只需一步,快速开始

胜天工科技销售各种数字电视信号调制卡胜天工科技销售各种数字电视信号码流卡

【游客、新手、注册会员的区别】 【积分策略和会员晋级说明】 【发帖和附件上传规则】 【如何下载感兴趣的资料】 【如何获取梦游币】 【侵权资料处理及免责说明】
查看: 2194|回复: 2

霍去病

[复制链接]

该用户从未签到

发表于 2009-6-9 12:50:02 | 显示全部楼层 |阅读模式
分享到:
消息来自- 北京
<h2 class="first">
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="1"></a>基本资料:</h2>  <b>霍去病<sup onclick="gotoRef(this)"><font size="3">[1]</font></sup>:</b><a href="/view/20338.htm" target="_blank">西汉</a>名将(前140—前117),<a href="/view/2717.htm" target="_blank">汉族</a>,<a href="/view/45083.htm" target="_blank">军事家</a>。<a href="/view/115340.htm" target="_blank">河东</a>郡<a href="/view/27883.htm" target="_blank">平阳</a>县(今<a href="/view/6204.htm" target="_blank">山西</a><a href="/view/35311.htm" target="_blank">临汾</a>西南)人。汉代名将<a href="/view/14401.htm" target="_blank">卫青</a>的外甥,好骑射。善于长途奔袭。经典之战:决战漠北。<br/>
<div class="spctrl"></div>  元朔六年(前123),霍去病被汉武帝任为骠姚校尉 ,随卫青击匈奴于漠南(今<a href="/view/29630.htm" target="_blank">蒙古高原</a>大沙漠以南),以800人歼2000余人,受封冠军侯。元狩二年(前121)封为骠骑将军。于春、夏两次率兵出击占据河西(今河西走廊及湟水流域)地区的匈奴部,歼4万余人。同年秋,奉命迎接率众降汉的匈奴浑邪王,在部分降众变乱的紧急关头,率部驰入匈奴军中,斩杀变乱者,稳定了局势,浑邪王得以率4万余众归汉。从此,汉朝控制了河西地区,打通了西域道路。四年夏,与卫青各率5万骑过大漠(今蒙古高原大沙漠)进击匈奴。霍去病击败左贤王部后,乘胜追击,深入2000余里,歼7万余人。后升任大司马,与卫青同掌兵权。他用兵灵活,注重方略,不拘古法,勇猛果断,每战皆胜,深得武帝信任。留下了“匈奴未灭,何以家为”的千古名句。元狩六年(前117)病卒,年仅24岁。
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="2"></a>英雄不问出身</h2>  </b>
<div style="FLOAT: left; VISIBILITY: visible" class="text_pic"><a href="http://imgsrc.baidu.com/baike/pic/item/f29faa8f02e464fdf11f3661.jpg" target="_blank"><img class="editorImg" title="" src="http://imgsrc.baidu.com/baike/abpic/item/f29faa8f02e464fdf11f3661.jpg"/></a></div>霍去病出生在一个传奇性的家庭。他是<a href="/view/41046.htm" target="_blank">平阳公主</a>府的女奴卫少儿与平阳县小吏霍仲孺的儿子,这位小吏不敢承认自己跟公主的女奴私通,于是霍去病只能以私生子的身份降世。父亲不敢承认的私生子、母亲又是个女奴,看起来霍去病是永无出头之日的,然而奇迹终于降临在他身上。<br/>
<div class="spctrl"></div>  大约在霍去病刚满周岁的时候,他的母亲是卫少儿,他的姨母<a href="/view/21724.htm" target="_blank">卫子夫</a>进入了<a href="/view/17163.htm" target="_blank">汉武帝</a>的后宫,并且很快被封为夫人,仅次于皇后。霍去病的舅舅<a href="/view/885618.htm" target="_blank">卫长君</a>、卫青也随即晋为侍中。卫氏家族从此改变了命运——这时候恐怕没有人想到被改变命运的不仅仅是卫青和霍去病,被改变命运的还有多年来汉匈之间的攻守易形。
<div style="FLOAT: right; VISIBILITY: visible" class="text_pic"><a href="http://imgsrc.baidu.com/baike/pic/item/9dc3cf5868099c92810a186f.jpg" target="_blank"><img class="editorImg" title="" src="http://imgsrc.baidu.com/baike/abpic/item/9dc3cf5868099c92810a186f.jpg"/></a></div><br/>
<div class="spctrl"></div>  汉武帝<a href="/view/25139.htm" target="_blank">刘彻</a>是中国历史上武功颇盛的帝王,而当时的汉王朝,边境不稳,时常遭受<a href="/view/14656.htm" target="_blank">匈奴</a>人的侵扰。作为游牧民族的匈奴,几乎把农耕为生的汉朝当成了自己予取予求的库房,烧杀掳掠无所不为。而面对这样的局面,长城内的国家却从秦以来就无力从根本上改变,胜利的时候极少,秦只能寄希望于修筑长城进行消极防御而汉朝却以和亲以及大量的“陪嫁”财物买来暂时的相对平安。<br/>
<div class="spctrl"></div>  雄才大略的汉武帝希望改变这样的形势,而他很快就在身边找到了和自己有志一同的人,他就是卫子夫的弟弟卫青。
<div style="FLOAT: left; VISIBILITY: visible" class="text_pic"><a href="http://imgsrc.baidu.com/baike/pic/item/948bcfc8123e39047e3e6f69.jpg" target="_blank"><img class="editorImg" title="" src="http://imgsrc.baidu.com/baike/abpic/item/948bcfc8123e39047e3e6f69.jpg"/></a></div><br/>
<div class="spctrl"></div>  元光五年(公元前130年),卫青拜车骑将军,和另三员将领各率一支军队出塞。在这一次出兵过程中,四路大军出塞三路大败,尤其离谱的是老将<a href="/view/27015.htm" target="_blank">李广</a>竟然被匈奴所虏,好不容易才逃归。反而是第一次出塞领兵的“骑奴”卫青,出上谷直捣龙城,斩敌七百.卫青的军事天才使汉武帝刮目相看,他从此屡屡出征,战果累累。
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="3"></a>横空出世</h2>  </b>在卫青建功立业的同时,霍去病也渐渐地长大了,在舅舅的影响下,他自幼精于骑射,虽然年少,却不屑于像其它王孙公子那样呆在长安城里放纵声色享受长辈的荫庇。他渴望杀敌立功的那一天。<br/>
<div class="spctrl"></div>  元朔六年(公元前123年),<a href="/view/49918.htm" target="_blank">漠南之战</a>。未满十八岁的霍去病主动请缨,武帝遂封他为骠姚校尉随军出征。
<div style="FLOAT: right; VISIBILITY: visible" class="text_pic"><a href="http://imgsrc.baidu.com/baike/pic/item/476217f7a8e96831730eec74.jpg" target="_blank"><img class="editorImg" title="" src="http://imgsrc.baidu.com/baike/abpic/item/476217f7a8e96831730eec74.jpg"/></a></div><br/>
<div class="spctrl"></div>  在战场上,霍去病凭着一腔血气骁勇及八百骑兵,在茫茫大漠里奔驰数百里寻找敌人踪迹,结果他“长途奔袭”的战术首战告捷,斩敌二千余人,匈奴单于的两个叔父一个毙命一个被活捉。而霍去病等人全身而返。汉武帝立即将他封为“冠军侯”,赞叹他的勇冠三军。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病的首战,以这样夺目的战果,向世人宣告,<a href="/view/6607.htm" target="_blank">汉</a>家最耀眼的一代名将横空出世了。
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="4"></a>战神无敌</h2>  </b>元狩二年(公元前121)的春天,霍去病被任命为骠骑将军,独自率领精兵一万出征匈奴。这就是<a href="/view/605445.htm" target="_blank">河西大战</a>。<br/>
<div class="spctrl"></div>  19岁的统帅霍去病不负众望,在千里大漠中闪电奔袭,打了一场漂亮的大迂回战。六天中他转战匈奴五部落,一路猛进,并在皋兰山与匈奴卢侯、折兰王打了一场硬碰硬的生死战。在此战中,霍去病惨胜,一万精兵仅余三千人。而匈奴更是损失惨重——卢侯王和折兰王都战死,浑邪王子及相国、都尉被俘虏,斩敌八千九百六十,匈奴休屠祭天金人也成了汉军的战利品。在这一场血与火的对战之后,汉王朝中再也没有人质疑少年霍去病的统军能力,他成为汉军中的一代军人楷模、尚武精神的化身。<br/>
<div class="spctrl"></div>  
<div style="FLOAT: right; VISIBILITY: visible" class="text_pic"><a href="http://imgsrc.baidu.com/baike/pic/item/0fb505d57cd02dd750da4b77.jpg" target="_blank"><img class="editorImg" title="" src="http://imgsrc.baidu.com/baike/abpic/item/0fb505d57cd02dd750da4b77.jpg"/></a></div><br/>
<div class="spctrl"></div>  同年夏天,汉武帝决定乘胜追击,展开收复河西之战。<br/>
<div class="spctrl"></div>  此战,霍去病成为汉军的统帅,而多年的老将李广等人只作为他的策应部队。令人哭笑不得的是,配合作战的公孙敖等常跑大漠的“老马”还不如两年前的长安公子霍去病,居然在大漠中迷了路,没有起到应有的助攻作用。而老将李广所部则被匈奴左贤王包围。霍去病遂再次孤军深入,并再次大胜。就在<a href="/view/25400.htm" target="_blank">祁连山</a>,霍去病所部斩敌三万余人,俘虏匈奴王爷五人以及匈奴大小瘀氏、匈奴王子五十九人、相国将军当户都尉共计六十三人。<br/>
<div class="spctrl"></div>  经此一役,匈奴不得不退到焉支山北,汉王朝收复了河西平原。曾经在汉王朝头上为所欲为、使汉朝人家破人亡无数的匈奴终于也唱出了哀歌:“亡我祁连山,使我六畜不蕃息;失我燕支山,使我妇女无颜色。”<br/>
<div class="spctrl"></div>  从此,汉军军威大振,而十九岁的霍去病更成了令匈奴人闻风丧胆的战神。<br/>
<div class="spctrl"></div>  真正使霍去病有如天神的事情是“河西受降”,发生的时间在秋天。<br/>
<div class="spctrl"></div>  两场河西大战后,匈奴单于想狠狠地处理一再败阵的浑邪王,消息走漏后浑邪王和休屠王便想要投降汉朝。汉武帝不知匈奴二王投降的真假,遂派霍去病前往<a href="/view/4479.htm" target="_blank">黄河</a>边受降。当霍去病率部度过黄河的时候,果然匈奴降部中发生了哗变。面对这样的情形,霍去病竟然只带着数名亲兵就亲自冲进了匈奴营中,直面浑邪王,下令他诛杀哗变士卒。我们永远也猜想不出此时的浑邪王心里都在想些什么。那一刻他完全有机会把霍去病扣为人质或杀之报仇,只要他这样做了,单于不但不会杀他反而要奖赏他。然而最终浑邪王放弃了,这名敢于孤身犯险不惧生死的少年的气势镇住了他。霍去病的气势不但镇住了浑邪王,同时也镇住了四万多名匈奴人,他们最终没有将哗变继续扩大。<br/>
<div class="spctrl"></div>  河西受降顺利结束,而今天的我们却只能用景仰的心努力想象,那个局势迷离危机四伏的时候,那位十九岁的少年是怎样站在敌人的营帐里,仅仅用一个表情一个手势就将帐外四万兵卒、八千乱兵制服的。<br/>
<div class="spctrl"></div>  汉王朝的版图上,从此多了<a href="/view/18061.htm" target="_blank">武威</a>、<a href="/view/72617.htm" target="_blank">张掖</a>、<a href="/view/8469.htm" target="_blank">酒泉</a>、<a href="/view/2161.htm" target="_blank">敦煌</a>四郡。<a href="/view/53347.htm" target="_blank">河西走廊</a>正式并入汉王朝。这是中国历史上第一次面对外虏的受降,不但为饱受匈奴侵扰之苦百年的汉朝人扬眉吐气,更从此使汉朝人有了身为强者的信心。
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="5"></a>封狼居胥</h2>  元狩四年(公元前119),为了彻底消灭匈奴主力,汉武帝发起了规模空前的“漠北大战”。<br/>
<div class="spctrl"></div>  这时的霍去病,已经毫无争议地成为了汉军的王牌。汉武帝对霍去病的能力无比信任,在这场战争的事前策划中,原本安排了霍去病打单于,结果由于情报错误,这个对局变成了卫青的,霍去病没能遇上他最渴望的对手,而是碰上了左贤王部。<br/>
<div class="spctrl"></div>  然而这场大战完全可以算是霍去病的巅峰之作。在深入漠北寻找匈奴主力的过程中,霍去病率部奔袭两千多里,以一万五千的损失数量,歼敌七万多人,俘虏匈奴王爷三人,以及将军相国当户都尉八十三人。大约是渴望碰上匈奴单于,“独孤求败”的霍去病一路追杀,来到了今蒙古肯特山一带。就在这里,霍去病暂作停顿,率大军进行了祭天地的典礼——祭天封礼于<a href="/view/1090925.htm" target="_blank">狼居胥山</a>举行,祭地禅礼于姑衍山举行。这是一个仪式,也是一种决心。<br/>
<div class="spctrl"></div>  封狼居胥之后,霍去病继续率军深入追击匈奴,一直打到翰海(今<a href="/view/2403.htm" target="_blank">俄罗斯</a><a href="/view/2424.htm" target="_blank">贝加尔湖</a>),方才回兵。从长安出发,一直奔袭至贝加尔湖,在一个几乎完全陌生的环境里沿路大胜,这是怎样的成就!<br/>
<div class="spctrl"></div>  经此一役,“匈奴远遁,漠南无王庭”。霍去病和他的“封狼居胥”,从此成为中国历代兵家人生的最高追求,终生奋斗的梦想。而这一年的霍去病,年仅二十二岁。
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="6"></a>纵死犹闻侠骨香</h2>  在完成了这样不世的功勋之后,霍去病也登上了他人生的顶峰:大司马骠骑将军。然而仅仅过了两年,元狩六年(公元前117),24岁的骠骑将军霍去病在攻打匈奴的战争中中了一箭,在凯旋的前几天去世了。<br/>
<div class="spctrl"></div>  汉武帝对霍去病的死非常悲伤。他调来铁甲军,列成阵沿长安一直排到<a href="/view/72938.htm" target="_blank">茂陵</a><a href="/view/24053.htm" target="_blank">霍去病墓</a>地。他还下令将霍去病的坟墓修成祁连山的模样,彰显他力克匈奴的奇功。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病谥封<b>景桓侯</b>。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病生为奴子,长于绮罗,却从来不曾沉溺于富贵豪华,他将国家安危和建功立业放在一切之前。汉武帝曾经为霍去病修建过一座豪华的府第,霍去病却拒绝收下,说:“匈奴未灭,何以家为?”这短短的八个字,因为出自霍去病之口而言之有物、震撼人心,刻在历朝历代保家卫国将士们的心里。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病少言多行,从不说空话。汉武帝曾经想亲自教他孙武兵法,他回答道:“打仗应该随机应变,而且时势变易,古代的兵法已不合适了。”<br/>
<div class="spctrl"></div>  <a href="/view/823454.htm" target="_blank">霍仲孺</a>当初不愿做胎中霍去病的父亲,卫少儿也就从来不曾告诉过他自己的身世。当他立下不世功勋之后,他终于知道了前因后果。就在他成为骠骑将军之后,他来到了平阳(今山西临汾),向当年抛弃了自己的父亲霍仲孺下跪道:“去病早先不知道自己是大人之子,没有尽孝。”霍仲孺愧不敢应,回答说:“老臣得托将军,此天力也。”随后,霍去病为从未尽过一天父亲之责的霍仲孺置办田宅,并将后母之子<a href="/view/21780.htm" target="_blank">霍光</a>带到长安栽培成材。<br/>
<div class="spctrl"></div>  少年将军霍去病并不是完人,他曾经射杀李敢,也曾经御下严峻。然而再严峻他仍然是军神,所有的士兵都向往成为他的部下,跟随他杀敌立功。他一生四次领兵正式出击匈奴,都以大胜回师,灭敌十一万,降敌四万,开疆拓土,战功比他的舅舅卫青还要壮观。对于整部世界军事史和中国史来说,霍去病是彪炳千秋的传奇。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病的墓至今仍然矗立在茂陵旁边,墓前的“<b>马踏匈奴</b>”的石像,象征着他为国家立下的不朽功勋。千载之后,世人仍然遥想少年大将霍去病的绝世风采,为他的精神和智勇而倾倒,为他那不恋奢华保家卫国的壮志而热血沸腾。
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="7"></a>霍去病墓</h2>  中国西汉名将霍去病的墓冢。在陕西省兴平县东北约15公里处。霍去病(公元前140~前117)河东平阳(今山西临汾西南)人。官至大司马骠骑将军,封冠军侯。18岁领兵作战,曾先后6次出兵塞外,获得大捷,打通了河西走廊。元狩六年(公元前117)病逝,汉武帝为纪念他的战功,在茂陵东北为其修建大型墓冢,状如祁连山。封土上堆放着巨石,墓前置石人、石兽等。1961年中华人民共和国国务院公布为全国重点文物保护单位,并在其墓冢前修建茂陵博物馆。<br/>
<div class="spctrl"></div>  历代评价霍去病墓冢底部南北长105米,东西宽73米。顶部南北长15米,东西宽8米,冢高约25米。墓前石刻现存16件,为我国现存年代最早的石象生实物资料。可辨识的石象生14件,其中有3件各雕两形,总共有生物17体;不同物象12类。计有怪人、怪兽吃羊、卧牛、人抱兽、卧猪、跃马、“马踏匈奴”、卧马、卧虎、卧象、短口鱼、长口鱼、獭、蝠、左司空刻石和平原刻石。石刻依石拟形,稍加雕凿,手法简练,个性突出,风格浑厚,是中国现存时代最早、保存最完整的一批大型石雕艺术珍品。其中“马踏匈奴”为墓前石刻的主像,长1.9米,高1.68米,为灰白细砂石雕凿而成,石马昂首站立,尾长拖地,腹下雕手持弓箭匕首长须仰面挣扎的匈奴人形象,是最具代表性的纪念碑式的作品。这组石刻都是将一块整石运用线雕、圆雕和浮雕的手法雕刻而成。材料选择和雕刻手法与形体配合,有的注重形态,有的突出神情,形神兼备。猛兽则表现凶猛,马则表现跃起注视前方,牛、象则表现温顺,神态各异。从铭文刻石推断,这批石刻当是少府左司空监造的。墓前列置石人、石马、石象、石虎等石刻,对以后中国历代陵墓石刻有深远影响,一直为汉以后历代陵墓石刻艺术所继承。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病墓石刻原有总数已不可考,明嘉靖年间因地震有的倒置,有的被淹埋。1949年以前原置于墓前的有9件,1957年新发现7件。《马踏匈奴》 花岗岩制品,高168厘米,长190厘米,约创作于公元前117年(西汉时期),原立于陕西兴平县道常村西北的霍去病墓前。<br/>
<div class="spctrl"></div>  东汉应劭《风俗通义.过誉》中评论度辽将军皇甫规的时候说:“孝武皇帝为骠骑将军霍去病治第舍,敕令视之,曰:「匈奴不灭,何以家为!」去病外戚末属,一切武夫,尚能抗节洪毅;而规世家纯儒,何独负哉。”在外戚宦官专*制的东汉末年,应劭这类清流之士对于外戚是相当不齿的,以致有外戚末属之语,犹自对霍去病有称誉之辞。而皇甫规是当时的名将名臣,党锢之祸中又有精彩表现,应劭尚且认为其人其行未如霍去病。<br/>
<div class="spctrl"></div>  (宋)何去非《何博士备论》之“霍去病论” <br/>
<div class="spctrl"></div>  昔者,汉武之有事于匈奴也,其世家宿将交于塞下。而卫青起于*隶,去病奋于骄童,转战万里,无向不克,声威功烈震于天下,虽古之名将无以过之。二人者之能,岂出于素习耶?亦天之所资也。是以汉武欲教去病以孙、吴之书,乃曰:“顾方略何如耳,不求学古兵法。”信哉,兵之不可以法传也。昔之人无言焉,而去病发之。此足知其为晓兵矣。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  夫以兵可以无法,而人可以无学也。盖兵未尝不出于法,而法未尝能尽于兵。以其必出于法,故人不可以不学。然法之所得而传者,其粗也。以其不尽于兵,故人不可以专守。盖法之无得而传者,其妙也。法有定论,而兵无常形。一日之内,一阵之间,离合取舍,其变无穷,一移踵、瞬目,而兵形易矣。守一定之书,而应无穷之敌,则胜负之数戾矣。是以古之善为兵者,不以法为守,而以法为用。常能缘法而生法,与夫离法而会法。顺求之于古,而逆施之于今;仰取之于人,而俯变之于己。人以之死,而我以之生;人以之败,而我以之胜。视之若拙,而卒为工;察之若愚,而适为智。运奇合变,既胜而不以语人,则人亦莫知其所以然者。此去病之不求深学,而自顾方略之如何也。<br/>
<div class="spctrl"></div>  至于赵云、岳飞都引用过霍去病的名言辞让皇上赐予的华屋美宅,也足见名将与名将之间的相互认同感,怕比王郎同志的评语来得更珍贵更有说服力。至于唐诗宋词中卫霍、汉家大将、封狼居胥更是用老了的典故。<br/>
<div class="spctrl"></div>  戚将军纪效新书序(<a href="/view/26849.htm" target="_blank">王世贞</a>):“余尝怪汉武帝时,下朝鲜,埽滇越,席卷瓯、闽、南三越,不旋踵而若承蜩然。其最难者匈奴耳,而大将军、骠骑将军以轻骑绝大漠,数得志焉。此岂尽出天幸,不至乏绝哉?而太史公传,自卤获封户外,略而不具载。意其人以文章高天下,怏怏奇数,不欲令武士见长耳。及读至帝欲以孙。吴兵法教骠骑,不肯受,曰:‘不至学古兵法,顾方略何如。’夫然后而知骠骑将军、大将军之微也。彼故长于技而短于法,即不尽出天幸,于后世何所见焉。”<br/>
<div class="spctrl"></div>  《中国军事通史》之《西汉军事史》(作者:<a href="/view/440833.htm" target="_blank">陈梧桐</a>)<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病不是一个长于兵家理论的将领,他甚至对此不感兴趣。《史记·卫将军骠骑列传》载,汉武帝曾经有心教他学习《孙子兵法》和《吴起兵法》,但霍去病却说:“顾方略何如耳,不至学古兵法。”霍去病也不是—个爱兵如子、能与部下同甘共苦的将领。相反,他在历史上又以“不省士”即不关心士卒的饥寒饱温而闻名。他出征之时,汉武帝曾遣太官将几十车食物送至军中,但在引军归来时,“重车余弃粱肉,而士有饥者”。有时士兵粮食匮乏,甚至因饥饿而不能举手,但霍去病还在“穿域蹋鞠”,踢球健身。显而易见,霍去病不是一个完美的军事家。然而他却能够做到战无不胜,军功远远超乎那些熟知兵法又身经百战的沙场老将,这其中的原因,主要有以下三个方面:<br/>
<div class="spctrl"></div>  首先,霍去病具有超乎寻常的英雄气概。司马迁说他“有气敢任”,即不避艰险,勇挑重担,英武果敢。从其作战记录可知,霍去病打仗有两大特点,一是敢于冒险,二是凶狠顽强。前者是说他敢于孤军深入,又经常是冲杀在前。例如,他为骠姚校尉时,居然仅率800骑兵而脱离大部队,追击数百里而与数倍于己的强敌(霍去病此战斩敌2028人。已是自己所率兵士的3倍弱,当时与之交战的匈奴军人数肯定要多于此数)。又如,元狩二年秋,霍去病将兵迎接欲降汉的匈奴浑邪王。匈奴军众“见汉军而多欲不降者。颇遁去”局势十分混乱。霍去病当机立断,率先“驰入”匈奴军中,“得与浑邪王相见,斩其欲亡者八干人”.控制了局势。由此可知《汉书·霍去病传》所记霍去病作战“常与壮骑先其大军”之言不虚。后者是说霍去病敢打硬仗、恶仗。如元狩二年第一次出征河西时,霍去病仅率骑兵1万人,孤军长驱直入.历经艰险,“转战六日,过焉支山千有余里”.杀敌数千。回师途中又以骑兵与敌“合短兵”鏖战于皋兰山下,虽然获胜还朝,但汉军“师大率减什七”,损失过半。这场战役进行的是何等艰苦与激烈,自可想见。<br/>
<div class="spctrl"></div>  其次,霍去病绝不是只有意气之勇的匹夫,而是一员既勇且谋、能够决胜千里的战将。前引霍去病“不至学古兵法”语虽不无偏颇,但从中也可约略看出他的为将之道,这即是不拘泥于习俗常规,重视战前的“方略”即谋划,同时又注意根据战场实际而随机应变。霍去病非常善于运用骑兵集团在沙漠、草原地带机动作战,他可以指挥骑兵进行短程奇袭.也可以指挥骑兵进行长距离、大规模的正面进攻,可以用骑兵打运动战,也可以用骑兵打遭遇战,表现出良好的战术素养和高超的临战指挥艺术。<br/>
<div class="spctrl"></div>  再次,霍去病所率领的骑兵,无论是800人的“轻勇骑”,还是l万人、5万人的大军,都是精心挑选出来的优秀士兵。如漠北之战时,“敢力战深入之士皆属骠骑”。他们不仅武艺高强,而且作战勇敢,加上优良的装备,所以霍去病的部队很可能是汉军的精锐之一,战斗力远远强于“诸宿将所将士马”。此外,在霍去病的麾下,还汇集了一些投降汉朝的匈奴族校尉,他们熟知匈奴道里,可以引导汉军长驱直入而不迷失方向,还可帮助汉军取食于敌,使他们得以轻装“绝大漠”,充分发挥其机动、灵活、快速的优势,捕捉战机,创造战机。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病是汉武帝亲自培养、一手提拔起来的。他对霍去病的宠信,似乎超过了所有的大臣。这其中固然不乏裙带关系和私人感情的因素,而最根本的原因,却是因为霍去病具有一种强烈的忠君报国精神和奋发有为的气势。当汉武帝为霍去病建造起精美的住宅并嘱他前往察看之时,霍去病说出了“匈奴未灭。无以家为也”的千古名言。从某种意义上说、霍去病正是因为具有为国忘家的高尚品格,才能够屡建奇劝。<br/>
<div class="spctrl"></div>  <b>【霍去病胜利根本原因】</b> <br/>
<div class="spctrl"></div>  1.是国力的养成与利用。自高祖至景帝,汉朝长期积储,府库充实,是武帝变和亲为征战的前提之一。 汉武帝继位后,一改以往忍让求和的妥协政策,放弃“和亲”,采取强硬的攻势作战行动,以彻底消除匈奴侵扰。与匈奴打了十几仗,匈奴的威胁基本得到解决,汉朝还收回了被匈奴侵占的河套地区,并在边疆地区大开官田,补修长城,屯军达10万人之众。边疆出现了欣欣向荣的和平昌盛景象。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  2.是主动和精准地进攻战略思想的确立与坚持执行。汉朝建立后,始终面对强悍匈奴的军事威胁。尽管汉初以来一直实行“和亲”政策,但无以数计的财物赠送并不能满足匈奴贵族的贪欲。文帝时,匈奴曾两次大举入侵,??锋直逼长安,京城危急,满朝惊恐。汉武帝继位后,一改以往忍让求和的妥协政策,放弃“和亲”,采取强硬的攻势作战行动,以彻底消除匈奴侵扰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  虽然汉武对匈奴的征战一直不休,汉朝对消灭匈奴更是不死不休的执着。但第一北方游牧民族消灭一个必然会兴起另一个,第二中原对游牧民族的作战代价极大,汉武后期国力不支,甚至漠北之战已号称倾全国之力了。对北方游牧民族的政策除了战与和,霍去病的选择是强势共存。相比唐太宗的天可汗,霍去病谨守武将的地位,他可以选择攻击和利用的对象,结盟却是他权限以外的。<br/>
<div class="spctrl"></div>  3.是战术上大兵团突袭作战的正确运用与发挥: <br/>
<div class="spctrl"></div>  1)骑兵的建设与使用。武帝时期,是中国军制史上由车骑并用向以骑兵为作战主体这一重大转折得以完成的重要阶段。大规模使用骑兵集团,快速机动,长途奔袭,是汉军前期战胜匈奴的主要原因之一。汉代骑兵的发展大致可以汉武帝为界划分阶段,此前是骑兵与车兵并重,此后则由骑兵完全取代车兵,进而成为汉代军队的主力兵种. <br/>
<div class="spctrl"></div>  2)是突袭作战战术的运用。霍去病的作战方略可以说是对汉军战术观念的革新。他的作战可谓是迂回纵深,穿插包围,以最快的速度完成迂回穿插,对匈奴实行合围,从最薄弱的环节入手对其实行毁灭性打击。<br/>
<div class="spctrl"></div>  3)在漠北之战中,霍部带着的倾一国之力准备的物资舍弃不用,反常地取食于敌(仅此一次),就是在漠北想办法补充军需物资。客观上最大程度的打击了匈奴的生产能力。同时也可以解决汉朝国力不足以支持对匈奴作战的问题。<br/>
<div class="spctrl"></div>  4)霍去病是汉朝唯一有能力任用匈奴裔武人的人。包括取食于敌,千里奇袭都可能与这些匈奴裔武人有关。<br/>
<div class="spctrl"></div>  匈奴之患是古代中国秦汉时期的梦魇。但经过漠南、河西、漠北3场战役匈奴之患终于基本从中国历史上消失。这次汉朝向北推进到沙漠边缘,而且占领了全部河西走廊与青海新疆部分地区,设立了西域都护府。汉人的生存空间第一次大规模伸展,几乎夺取了匈奴两胡的全部边缘根据地。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  后人对霍去病将军的仰慕和喜爱的情结,不光是对少年英雄的怀念与哀思,更重要的本质内容其实是对尚武精神的推崇与向往。所以霍去病打的战役是汉民族战争史中最为荡气回肠的,他的胜利已不单是几次对外战争的完胜,更成为了一种精神象征的丰碑,整个汉民族为之骄傲,它鼓舞感召着一代一代的汉族儿女,他那句“匈奴未灭,何以家为!”的豪言壮语更让无数性情汉子血脉贲张。正因为如此,霍去病成为了古代士人与将领共同偶像,人们竞相歌咏他、崇敬他、热爱他,自古至今延绵千年。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  死亡原因<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病的死因:<br/>
<div class="spctrl"></div>  1据说是在漠北之战中匈奴人将病死的牛羊等牲口埋在水源中,因此水源区产生了瘟疫。而霍去病在此处饮食了带有瘟疫的水,而后病倒;<br/>
<div class="spctrl"></div>  2因为他杀死李敢,而汉武帝为庇护他让他去朔方城避避风头,在他前往朔方的途中感染了瘟疫而死;<br/>
<div class="spctrl"></div>  3在漠北决战中他身先士卒十分骁勇,但遭人冷箭因而身受重伤,大军为隐瞒此事将霍去病偷偷送回长安,但医治无效死亡。
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="8"></a>关于霍去病的诗词、小说</h2>

该用户从未签到

 楼主| 发表于 2009-6-9 12:50:30 | 显示全部楼层
消息来自- 北京
《少年行四首》王维 <br/>
<div class="spctrl"></div>  新丰美酒斗十千,咸阳游侠多少年。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  相逢意气为君饮,系马高楼垂柳边。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  出身仕汉羽林郎,初随骠骑战渔阳。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  孰知不向边庭苦,纵死犹闻侠骨香。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  一身能擘两雕弧,虏骑千重只似无。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  偏坐金鞍调白羽,纷纷射杀五单于。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉家君臣欢宴终,高议云台论战功。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  天子临轩赐侯印,将军佩出明光宫。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《横吹曲辞?出塞》王维 <br/>
<div class="spctrl"></div>  居延城外猎天骄,白草连天野火烧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  暮云空碛时驱马,秋日平原好射雕。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  护羌校尉朝乘障,破虏将军夜渡辽。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  玉靶角弓珠勒马,汉家将赐霍嫖姚。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《寄袁二(一作郑沂)》<br/>
<div class="spctrl"></div>  长安年少羽林郎,骑射翩翩侍武皇。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  弓影醉开孤月满,刀头新买百金装。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  听鸡晓阙疏星白,走马秋郊细柳黄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  应募玉门关外去,请缨生系左贤王。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《塞下曲六首》[唐]李白 <br/>
<div class="spctrl"></div>  五月天山雪,无花只有寒。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  笛中闻折柳,春色未曾看。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  晓战随金鼓,宵眠抱玉鞍。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  愿将腰下剑,直为斩楼兰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  天兵下北荒,胡马欲南饮。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  横戈从百战,直为衔恩甚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  握雪海上餐,拂沙陇头寝。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  何当破月氏,然后方高枕。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  骏马似风飙,鸣鞭出渭桥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  弯弓辞汉月,插羽破天骄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  阵解星芒尽,营空海雾消。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  功成画麟阁,独有霍嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  白马黄金塞,云砂绕梦思。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  那堪愁苦节,远忆边城儿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  萤飞秋窗满,月度霜闺迟。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  摧残梧桐叶,萧飒沙棠枝。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  无时独不见,流泪空自知。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  塞虏乘秋下,天兵出汉家。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  将军分虎竹,战士卧龙沙。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  边月随弓影,胡霜拂剑花。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  玉关殊未入,少妇莫长嗟。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  烽火动沙漠,连照甘泉云。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉皇按剑起,还召李将军。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  兵气天上合,鼓声陇底闻。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  横行负勇气,一战净妖氛。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《广陵行》韦应物 <br/>
<div class="spctrl"></div>  雄藩镇楚郊,地势郁岧峣。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  双旌拥万戟,中有霍嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  海云助兵气,宝货益军饶。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  严城动寒角,晚骑踏霜桥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  翕习英豪集,振奋士卒骁。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  列郡何足数,趋拜等卑寮。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  日宴方云罢,人逸马萧萧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  忽如京洛间,游子风尘飘。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  归来视宝剑,功名岂一朝。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  《后出塞五首》杜甫 <br/>
<div class="spctrl"></div>  男儿生世间,及壮当封侯。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  战伐有功业,焉能守旧丘。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  召募赴蓟门,军动不可留。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  千金买马鞭,百金装刀头。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  闾里送我行,亲戚拥道周。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  斑白居上列,酒酣进庶羞。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  少年别有赠,含笑看吴钩。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朝进东门营,暮上河阳桥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  落日照大旗,马鸣风萧萧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  平沙列万幕,部伍各见招。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  中天悬明月,令严夜寂寥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  悲笳数声动,壮士惨不骄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  借问大将谁,恐是霍嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  古人重守边,今人重高勋。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  岂知英雄主,出师亘长云。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  六合已一家,四夷且孤军。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  遂使貔虎士,奋身勇所闻。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  拔剑击大荒,日收胡马群。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  誓开玄冥北,持以奉吾君。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  献凯日继踵,两蕃静无虞。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  渔阳豪侠地,击鼓吹笙竽。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  云帆转辽海,粳稻来东吴。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  越罗与楚练,照耀舆台躯。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  主将位益崇,气骄凌上都。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  边人不敢议,议者死路衢。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  我本良家子,出师亦多门。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  将骄益愁思,身贵不足论。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  跃马二十年,恐辜明主恩。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  坐见幽州骑,长驱河洛昏。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  中夜间道归,故里但空村。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  恶名幸脱免,穷老无儿孙。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《陪柏中丞观宴将士二首》杜甫 <br/>
<div class="spctrl"></div>  极乐三军士,谁知百战场。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  无私齐绮馔,久坐密金章。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  醉客沾鹦鹉,佳人指凤凰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  几时来翠节,特地引红妆。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  绣段装檐额,金花帖鼓腰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  一夫先舞剑,百戏后歌樵。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  江树城孤远,云台使寂寥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉朝频选将,应拜霍嫖姚。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《送国棋王逢》杜牧 <br/>
<div class="spctrl"></div>  玉子纹楸一路饶,最宜檐雨竹萧萧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  羸形暗去春泉长,拔势横来野火烧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  守道还如周柱史,鏖兵不羡霍嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  浮生七十更万日,与子期于局上销。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《梓州罢吟寄同舍》李商隐 <br/>
<div class="spctrl"></div>  不拣花朝与雪朝,五年从事霍嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  君缘接座交珠履,我为分行近翠翘。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  楚雨含情皆有托,漳滨卧病竟无憀。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  长吟远下燕台去,惟有衣香染未销。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  《薛廷范从事自宣城至因赠》赵嘏 <br/>
<div class="spctrl"></div>  少年从事霍嫖姚,来自枫林度柳桥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  金管别筵楼灼灼,玉溪回首马萧萧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  清风气调真君辈,知己风流满圣朝。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  独有故人愁欲死,晚檐疏雨动空瓢。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《杂曲歌辞?君子有所思行》李白 <br/>
<div class="spctrl"></div>  紫阁连终南,青冥天倪色。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  凭崖望咸阳,宫阙罗北极。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  万井惊画出,九衢如弦直。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  渭水清银河,横天流不息。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朝野盛文物,衣冠何翕赩。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  厩马散连山,军容威绝域。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  伊皋运元化,卫霍输筋力。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  歌钟乐未休,荣去老还逼。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  圆光过满缺,太阳移中昃。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  不散东海金,何争西辉匿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  无作牛山悲,恻怆泪沾臆。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  《送张遥之寿阳幕府》李白 <br/>
<div class="spctrl"></div>  寿阳信天险,天险横荆关。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  苻坚百万众,遥阻八公山。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  不假筑长城,大贤在其间。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  战夫若熊虎,破敌有馀闲。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  张子勇且英,少轻卫霍孱。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  投躯紫髯将,千里望风颜。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  勖尔效才略,功成衣锦还。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  《长安道》韦应物 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉家宫殿含云烟,两宫十里相连延。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  晨霞出没弄丹阙,春雨依微自甘泉。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  春雨依微春尚早,长安贵游爱芳草。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  宝马横来下建章,香车却转避驰道。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  贵游谁最贵,卫霍世难比。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  何能蒙主恩,幸遇边尘起。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  归来甲第拱皇居,朱门峨峨临九衢。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  中有流苏合欢之宝帐,一百二十凤凰罗列含明珠。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  下有锦铺翠被之粲烂,博山吐香五云散。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  丽人绮阁情飘飖,头上鸳钗双翠翘。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  低鬟曳袖回春雪,聚黛一声愁碧霄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  山珍海错弃藩篱,烹犊炰羔如折葵。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  既请列侯封部曲,还将金印授庐儿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  欢荣若此何所苦,但苦白日西南驰。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《贵游》杜牧 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朝回佩马草萋萋,年少恩深卫霍齐。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  斧钺旧威龙塞北,池台新赐凤城西。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  门通碧树开金锁,楼对青山倚玉梯。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  南陌行人尽回首,笙歌一曲暮云低。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  《迎寄韩鲁州(瞻同年)》李商隐 <br/>
<div class="spctrl"></div>  积雨晚骚骚,相思正郁陶。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  不知人万里,时有燕双高。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  寇盗缠三辅,莓苔滑百牢。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  圣朝推卫霍,归日动仙曹。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《塞下曲》于濆 <br/>
<div class="spctrl"></div>  紫塞晓屯兵,黄沙披甲卧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  战鼓声未齐,乌鸢已相贺。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  燕然山上云,半是离乡魂。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  卫霍待富贵,岂能无乾坤。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《观剑南献捷》无名氏 <br/>
<div class="spctrl"></div>  遐圻新破虏,名将旧登坛。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  戎馘西南至,毡裘长幼观。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  边疆氛已息,矛戟血犹残。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  紫陌欢声动,丹墀喜气盘。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  唐虞方德易,卫霍比功难。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  共睹俘囚入,赓歌万国安。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《从军行》李昂<br/>
<div class="spctrl"></div>  汉家未得燕支山,征戍年年沙朔间。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  塞下长驱汗血马,云中恒闭玉门关。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  阴山瀚海千万里,此日桑河冻流水。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  稽洛川边胡骑来,渔阳戍里烽烟起。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  长途羽檄何相望,天子按剑思北方。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  羽林练士拭金甲,将军校战出玉堂。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  幽陵异域风烟改,亭障连连古今在。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  夜闻鸿雁南渡河,晓望旌旗北临海。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  塞沙飞淅沥,遥裔连穷碛。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  玄漠云平初合阵,西山月出闻鸣镝。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  城南百战多苦辛,路傍死卧黄沙人。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  戎衣不脱随霜雪,汗马zazb长被铁。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  杨叶楼中不寄书,莲花剑上空流血。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  匈奴未灭不言家,驱逐行行边徼赊。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  归心海外见明月,别思天边梦落花。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  天边回望何悠悠,芳树无人渡陇头。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  春云不变阳关雪,桑叶先知胡地秋。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  田畴不卖卢龙策,窦宪思勒燕然石。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  麾兵静北垂,此日交河湄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  欲令塞上无干戚,会待单于系颈时。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《少年行三首》李嶷 <br/>
<div class="spctrl"></div>  十八羽林郎,戎衣侍汉王。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  臂鹰金殿侧,挟弹玉舆傍。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  驰道春风起,陪游出建章。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  侍猎长杨下,承恩更射飞。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  尘生马影灭,箭落雁行稀。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  薄暮随天仗,联翩入琐闱。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  玉剑膝边横,金杯马上倾。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朝游茂陵道,夜宿凤凰城。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  豪吏多猜忌,无劳问姓名。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《侍从游宿温泉宫作》李白 <br/>
<div class="spctrl"></div>  羽林十二将,罗列应星文。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  霜仗悬秋月,霓旌卷夜云。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  严更千户肃,清乐九天闻。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  日出瞻佳气,葱葱绕圣君。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《羽林行》孟郊 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朔雪寒断指,朔风劲裂冰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  胡中射雕者,此日犹不能。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  翩翩羽林儿,锦臂飞苍鹰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  挥鞭快白马,走出黄河凌。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《端午赐观骑射击球侍宴》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  葵榴花开蒲艾香,都城佳节逢端阳。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  龙舟竞渡不足尚,诏令禁御开球场。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  球场新开向东苑,一望晴烟绿莎软。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  万马骞腾鼓吹喧,五云缭绕旌旗展。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  羽林年少青纶巾,秀眉丰脸如神人。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  锦袍窄袖巧结束,金鞍宝勒红缨新。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  纷纭来往尤迅速,马上时看藏马腹。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  背挽雕弓金镞鸣,一剪柔条碎新绿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  忽闻有诏命分棚,球先到手人夸能。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  马蹄四合云雾集,骊珠落地蛟龙争。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  彩色球门不盈尺,巧中由来如破的。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  剨然一击电光飞,平地风云轰霹雳。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  自矜得隽意气粗,万夫夸羡声喧呼。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  摐金伐鼓助喜色,共言此乐人间无。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  鸾舆临幸天颜喜,宴赐千官醉蒲醑。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  光禄尊开北斗傍,箫《韶》乐奏南薰里。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  微臣何幸遭盛明,清光日近多恩荣。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  呈诗敢拟《长杨赋》,万岁千秋颂太平。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《出塞曲二首》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  十八羽林郎,飞腾事朔方。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  青萍玄锦毂,赤兔紫丝缰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  沙漠今巢穴,燕然古战场。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  王庭须远遁,卫霍在边疆。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  登坛临玉塞,报主荷金戈。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉节当关重,胡笳出塞多。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  气吞玄朔垒,兵洗白洋波。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  休信单于款,谋穷伪请和。<br/>
<div class="spctrl"></div>  白马篇 <br/>
<div class="spctrl"></div>  少年气概雄,坎壈亦因之。<br/>
<div class="spctrl"></div>  亲旧为我谋,直视无一辞。<br/>
<div class="spctrl"></div>  别有不移志,不敢生余思。<br/>
<div class="spctrl"></div>  顾马马头昂,为我穷四垂。<br/>
<div class="spctrl"></div>  万里何足虞,尺步良易歧。<br/>
<div class="spctrl"></div>  心忌不能下,能下才愈奇。<br/>
<div class="spctrl"></div>  自谓探榆塞,安知入焉支。<br/>
<div class="spctrl"></div>  按辔不轻入,久立审所疑。<br/>
<div class="spctrl"></div>  开弧听朔风,侧见阴山低。<br/>
<div class="spctrl"></div>  虑定神乃纵,一往谁复羁。<br/>
<div class="spctrl"></div>  彼亦羽林客,上下从我驰。<br/>
<div class="spctrl"></div>  乃知自立者,何取骄人为。<br/>
<div class="spctrl"></div>  少年无深谋,休用此骁骑。<br/>
<div class="spctrl"></div>  短歌 <br/>
<div class="spctrl"></div>  北走出雁门,西行渡临洮。问君何所往,饮马长城濠。旧隶羽林籍,新佐霍骠姚。长揖请论事,军门夜横刀。一麾入虏穴,义激天为高。飞鸟不敢下,边秋气萧条。安边主将略,汗血诸军劳。男儿重知己,慨然生死交。生死且不顾,论功徒尔曹。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《门有车马客行》<br/>
<div class="spctrl"></div>  翩翩南回雁,哀鸣向秦飞。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  道路非不远,乘时安可违。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  门有车马客,驾言归故庐。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  执手难久留,且复少裴回(叶)。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  关中天下险,山河尽城池。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  云胡失保障,匈奴忽来兹。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  传闻入北地,民物多伤夷。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  岂无霍去病,能不以家为。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  胡来闭城守,胡去扬兵追。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  如何秦陇间,到处成疮痍。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  凭君谢诸将,全躯岂男儿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  努力事扫除,勿令蔓且滋。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  古来御戎狄,重在干城才(叶)。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  请看麒麟阁,功臣亦人为。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《贤者之孝二百四十首?霍去病》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  不早知此体,元来托大人。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  低头拜县吏,谁拟霍将军。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《又和二首》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  西风鏖残暑,如用霍去病。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  疏沟满莲塘,扫叶明竹迳。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  中有寂寞人,自知圆觉性。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  心猿方睡起,一笑六窗静。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《咏画屏风诗二十五首》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  捣衣明月下。静夜秋风飘。锦石平砧面。莲房接杵腰。急节迎秋韵。新声入手调。寒衣须及早。将寄霍嫖姚。<br/>
回复

使用道具 举报

该用户从未签到

 楼主| 发表于 2009-6-9 12:50:46 | 显示全部楼层
消息来自- 北京
《霍将军》 <a href="/view/45491.htm" target="_blank">崔颢</a> <br/>
<div class="spctrl"></div>  长安甲第高入云,谁家居住霍将军。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  日晚朝回拥宾从,路傍揖拜何纷纷。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  莫言炙手手可热,须臾火尽灰亦灭。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  莫言贫贱即可欺,人生富贵自有时。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  一朝天子赐颜色,世上悠悠应自知。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《白马篇》(节) 孔稚珪 <br/>
<div class="spctrl"></div>  骥子跼且鸣,铁阵与云平。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉家嫖姚将,驰突匈奴庭。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  少年斗猛气,怒发为君征。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  雄戟摩白日,长剑断流星。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  早出飞狐塞,晚泊楼烦城。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  虏骑四山合,胡尘千里惊。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  嘶笳振地响,吹角沸天声。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  左碎呼韩阵,右破休屠兵。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  横行绝漠表,饮马瀚海清。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  陇树枯无色,沙草不常青。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  勒石燕然道,凯归长安亭。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  县官知我健,四海谁不倾。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  但使强胡灭,何须甲第成。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  当令丈夫志,独为上古英。<br/>
<div class="spctrl"></div>  水龙吟 四步醉墨韵读《霍去病传》佚名 <br/>
<div class="spctrl"></div>  手提八百纵横, <br/>
<div class="spctrl"></div>  嫖姚当日成名处。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  单于夜遁,阏氏擒获,名王衅鼓。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  翰海登临,狼居封禅,殊功建树。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  羡冠军年少,雄姿英发,三千里,封侯去。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  粗读三韬六略, <br/>
<div class="spctrl"></div>  掉长弓、天山射虎。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  来之能战,战之能胜,孙吴风度。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  南粤未臣,匈奴待灭,英年作古。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  便祁连为冢,六军为阵,复长蛇舞!<br/>
<div class="spctrl"></div>  《出塞》 杨素 <br/>
<div class="spctrl"></div>  漠南胡未空,汉将复临戎。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  飞狐出塞北,碣石指辽东。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  冠军临瀚海,长平翼大风。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  云横虎落阵,气抱龙城虹。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  横行万里外,胡运百年穷。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  兵寝星芒落,战解月轮空。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  严刁息夜斗,辛角罢鸣弓。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  北风嘶朔马,胡霜切塞鸿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  休明大道暨,幽荒日用同。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  方就长安邸,来谒建章宫。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《将军行》 佚名 <br/>
<div class="spctrl"></div>  世人十八安环堵,将军十八身行伍。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朝向魏阙辞天子,暮逐穷边御强侮。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  胡沙射马锐箭镞,胡月照人寒刀斧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  匈奴杀戮为耕作,白登髑髅夜能语。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  八百骁骑从天来,控弦十万不足数。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  射雕儿作将军俘,昔何勇兮今如鼠。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  献馘分茅冠军侯,再出陇西骠骑旅。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  横截焉支收金人,匈奴阏氏色如土。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  断取祁连系名王,匈奴六蓄足灶釜。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  明年更封狼居胥,羽檄无复动三辅。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  英气不与身俱没,事去千年犹虎虎。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  君不见茂陵密迩将军冢,石马至今踏胡虏。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《吴门送振武李从事》 许浑 <br/>
<div class="spctrl"></div>  晚促离筵醉玉缸,伊州一曲泪双双。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  欲携刀笔从新幕,更宿烟霞别旧窗。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  胡马近秋侵紫塞,吴帆乘月下清江。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  嫖姚若许传书檄,坐筑三城看受降。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《七律--茂陵怀霍去病》 佚名 <br/>
<div class="spctrl"></div>  秦汉风云惊塞烟, <br/>
<div class="spctrl"></div>  嫖姚智勇冠军前。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  披坚执锐犹黄口, <br/>
<div class="spctrl"></div>  点将封侯趁少年。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  铁骑猛封狼居胥, <br/>
<div class="spctrl"></div>  金戈狂扫焉支山。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  此生若增廿年寿, <br/>
<div class="spctrl"></div>  马踏匈奴过燕然。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《送张秀才从军》 <a href="/view/2133.htm" target="_blank">李??</a> <br/>
<div class="spctrl"></div>  六驳食猛虎,耻从驽马群。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  一朝长鸣去,矫若龙行云。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  壮士怀远略,志存解世纷。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  周粟犹不顾,齐圭安肯分。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  抱剑辞高堂,将投霍冠军。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  长策扫河洛,宁亲归汝坟。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  当令千古后,麟阁著奇勋。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《和李丞题李将军林园》武元衡 <br/>
<div class="spctrl"></div>  落英飘蕊雪纷纷, <br/>
<div class="spctrl"></div>  啼鸟如悲霍冠军。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  逝水不回弦管绝, <br/>
<div class="spctrl"></div>  玉楼迢递锁浮云。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《上黄堆烽》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  李益 <br/>
<div class="spctrl"></div>  心期紫阁山中月, <br/>
<div class="spctrl"></div>  身过黄堆烽上云。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  年发已从书剑老, <br/>
<div class="spctrl"></div>  戎衣更逐霍将军。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《泰州诗》陈基 <br/>
<div class="spctrl"></div>  吴陵古名邦,利尽扬州域。旧城虽丘墟,新城如铁石。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  昔为鱼盐聚,今为用武国。地经百战余,士耻一夫敌。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  征人还旧乡,下马问亲戚。踯躅慨嵩藜,徘徊认阡陌。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  桓桓霍将军,出入光百辟。位重言益卑,功高志弥仰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  誓欲报仇雌,不肯怀第宅。人羡到家容,惊喜争太息。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  白日照旌旗,闾里有颜色。皓首太玄经,虽勤亦何益。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《从军行》李约 <br/>
<div class="spctrl"></div>  候火起雕城,尘砂拥战声。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  游军藏汉帜,降骑说蕃情。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  霜降滮池浅,秋深太白明。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  嫖姚方虎视,不觉请添兵。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《相和歌辞?从军行》 皎然 <br/>
<div class="spctrl"></div>  候骑出纷纷,元戎霍冠军。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉鞞秋聒地,羌火昼烧云。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  万里戍城合,三边羽檄分。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  乌孙驱未尽,肯顾辽阳勋。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉旆拂丹霄,汉军新破辽。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  红尘驱卤簿,白羽拥嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  战苦军犹乐,功高将不骄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  至今丁令塞,朔吹空萧萧。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《永遇乐·京口北固亭怀古》 <a href="/view/2982.htm" target="_blank">辛弃疾</a><br/>
<div class="spctrl"></div>  千古江山,英雄无觅,孙仲谋处。舞榭歌台,风流总被、雨打风吹去。斜阳草树,寻常巷陌,人道寄奴曾住。想当年,金戈铁马,气吞万里如虎。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  元嘉草草,封狼居胥,赢得仓皇北顾。四十三年,望中犹记,烽火扬州路。可堪回首,佛狸祠下,一片神鸦社鼓。凭谁问,廉颇老矣,尚能饭否。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《赋得霍去病辞第》 徐铉<br/>
<div class="spctrl"></div>  汉将承恩久,图勋肯顾私。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  匈奴犹未灭,安用以家为。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  郢匠虽闻诏,衡门竟不移。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  宁烦张老颂,无待晏婴辞。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  甲乙人徒费,亲邻我自持。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  悠悠千载下,长作帅臣师。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《塞上赠王太尉》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  宇昭 <br/>
<div class="spctrl"></div>  嫖姚立大勋,万里绝妖氛。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  马放降来地,雕盘战后云。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  月侵孤垒没,烧彻远芜分。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  不惯为边客,宵笳懒欲闻。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《登百丈峰二首》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  杨素 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朝登百丈峰,遥望燕支道。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉垒青冥间,胡天白如扫。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  忆昔霍将军,连年此征讨。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  匈奴终不灭,寒山徒草草。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  唯见鸿雁飞,令人伤怀抱。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  晋武轻后事,惠皇终已昏。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  豺狼塞瀍洛,胡羯争乾坤。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  四海如鼎沸,五原徒自尊。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  而今白庭路,犹对青阳门。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  朝市不足问,君臣随草根。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《出塞》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  <a href="/view/34736.htm" target="_blank">杨素</a> <br/>
<div class="spctrl"></div>  冠军临瀚海,长平翼大风。云横虎落阵,气抱龙城虹。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  横行万里外,胡运百年穷。兵寝星芒落,战解月轮空。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  严刁息夜斗,辛角罢鸣弓。北风嘶朔马,胡霜切塞鸿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  休明大道暨,幽荒日用同。方就长安邸,来谒建章宫。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《白马篇》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  <a href="/view/6255.htm" target="_blank">曹植</a> <br/>
<div class="spctrl"></div>  白马饰金羁,连翩西北驰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  借问谁家子,幽并游侠儿。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  少小去乡邑,扬声沙漠陲。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  宿昔秉良弓,楛矢何参差。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  控弦破左的,右发摧月支。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  仰手接飞猱,俯身散马蹄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  狡捷过猴猿,勇剽若豹螭。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  边城多警急,胡虏数迁移。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  羽檄从北来,厉马登高堤。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  长驱蹈匈奴,左顾陵鲜卑。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  弃身锋刃端,性命安可怀? <br/>
<div class="spctrl"></div>  父母且不顾,何言子与妻? <br/>
<div class="spctrl"></div>  名编壮士籍,不得中顾私。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  捐躯赴国难,视死忽如归。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《咏霍将军北伐》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  虞羲 <br/>
<div class="spctrl"></div>  拥旄为大将,汗马出长城。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  长城地势险,万里与云平。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  凉秋八九月,铁骑入幽并。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  飞狐白日晚,瀚海愁云生。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  羽书时断绝,刁斗昼夜惊。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  乘墉挥宝剑,蔽日引高旌。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  云屯七萃士,鱼丽六郡兵。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  哀笳关下听,玉笛陇头鸣。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  骨都先自摄,日遂次亡精。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  玉门罢斥堠,甲第始修营。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  位登万庾积,功立百行成。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  天长地自久,人道有亏盈。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  未穷激楚乐,已见高台倾。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《送和西蕃使》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  <a href="/view/235241.htm" target="_blank">皇甫曾</a> <br/>
<div class="spctrl"></div>  白简初分命,黄金已在腰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  恩华通外国,徒御发中朝。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  雨雪从边起,旌旗上陇遥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  暮天沙漠漠,空碛马萧萧。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  寒路随河水,关城见柳条。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  和戎先罢战,知胜霍嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  《西帅》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  <a href="/view/2515.htm" target="_blank">王安石 </a><br/>
<div class="spctrl"></div>  吾君英睿超光武,良将西征捍隗嚣。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  誓斩郅支聊出寒,生擒颉利始归朝。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  一丸岂虑封函谷,千骑无由饮渭桥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  好立功名标竹素,莫教空说霍嫖姚。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《古塞下曲》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  <a href="/view/100696.htm" target="_blank">贯休 </a><br/>
<div class="spctrl"></div>  狼烟在阵云,匈奴爱轻敌。领兵不知数,牛羊复吞碛。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  严冬大河枯,嫖姚去深击。战血染黄沙,风吹映天赤。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  《胡无人》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  贯休 <br/>
<div class="spctrl"></div>  霍嫖姚,赵充国,天子将之平朔漠。肉胡之肉,烬胡帐幄。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  千里万里,唯留胡之空壳。边风萧萧,榆叶初落。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  杀气昼赤,枯骨夜哭。将军既立殊勋,遂有胡无人曲。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  我闻之,天子富有四海,德被无垠。但令一物得所, <br/>
<div class="spctrl"></div>  八表来宾,亦何必令彼胡无人。<br/>
<div class="spctrl"></div>  《陪柏中丞观宴将士二首》 <br/>
<div class="spctrl"></div>  <a href="/view/2211.htm" target="_blank">杜甫</a> <br/>
<div class="spctrl"></div>  极乐三军士,谁知百战场。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  无私齐绮馔,久坐密金章。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  醉客沾鹦鹉,佳人指凤皇。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  几时来翠节,特地引红妆。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  绣段装檐额,金花帖鼓腰。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  一夫先舞剑,百戏后歌樵。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  江树城孤远,云台使寂寥。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  汉朝频选将,应拜霍嫖姚。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  小说:<br/>
<div class="spctrl"></div>  《三生有幸》<br/>
<div class="spctrl"></div>  《大漠谣》<br/>
<div class="spctrl"></div>  《祁连雪》<br/>
<div class="spctrl"></div>  《骠骑行》<br/>
<div class="spctrl"></div>  《汉关》<br/>
<div class="spctrl"></div>  《苍狼》<br/>
<div class="spctrl"></div>  《少年行》
<div class="bpctrl"></div>
<h2>
<div class="text_edit">[<a  href="#">编辑本段</a>]</div><a name="9"></a>霍去病家族</h2>  霍去病的姨母是汉武帝的皇后卫子夫,舅舅是名将卫青。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病曾在出征的途中看望自己的生父霍仲孺,并把同父异母的弟弟霍光带回朝廷。霍光后来得到武帝重用,成为托孤重臣,曾废立皇帝,为汉宣帝<a href="/view/575370.htm" target="_blank">麒麟阁</a>十一功臣之首。<br/>
<div class="spctrl"></div>  霍去病有一个儿子<a href="/view/1829316.htm" target="_blank">霍嬗</a>,在霍去病死后,六年以后的元封元年(前110年),霍嬗从汉武帝登泰山封禅《史记·封禅书》“礼毕,天子独与侍中奉车子侯上泰山,亦有封。其事皆禁。”后不久暴卒,谥号为哀。霍嬗死时可能只有十岁《史记·卫将军骠骑列传》“居六岁,元封元年,嬗卒,谥哀侯。无子,绝,国除。”,没有后代,霍去病的后代至此断绝,冠军侯国也因此而除。于是,霍光以自己的儿子霍山、霍云过继给霍去病为孙,在69年,因谋反被汉宣帝灭族。<br/>
<div class="spctrl"></div>  <b>中国冷兵器时代十大勇将马踏匈奴--霍去病</b><br/>
<div class="spctrl"></div>  河东平阳(今山西临汾西南)人,著名的少年英雄。霍去病的母亲是卫青的姐姐卫少儿。卫少儿的妹妹子夫做了皇后,霍去病也是皇亲国戚了。最初就因为裙带关系而得到刘彻宠信才被重用。他虽年少位尊,但精于骑射,为人少言寡语,胆气内藏,敢做敢为。刘彻想教他兵法,他答:“顾方略何如耳,不至学古兵法。”为他建造府邸,他回答:“匈奴未灭,无以家为”。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  元朔六年 (前123),17岁时霍去病随卫青第一次出征匈奴,这是汉武帝反击匈奴的第一次大规模战争。他率800骑兵甩开大部队数百里寻歼匈奴,歼敌2000余人人,其中包括许多贵族,活捉了单于叔父罗姑比。第一战就有如此战绩,未及弱冠的霍去病就被封为冠军侯。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  两年后19岁的霍去病晋升骠骑将军,率一万骑兵出陇西,越过乌戾山,讨伐脩濮,渡过狐奴河,历经五国,转战六天。在越过焉支山一千多里后,同匈奴兵短兵相接,杀折兰王,斩卢胡王,诛灭金甲,活捉浑邪王的儿子和相国、都尉,歼灭敌人8960人,缴获休屠王的祭天佛象,汉军损失十分之七。同年夏,为进一步歼灭匈奴有生力量,完全控制河西走廊,汉武帝令霍去病与合骑将军公孙敖共出北地郡兵分两路攻打匈奴,霍去病则率军向前深入,与公孙敖失去联络后,越过居延泽,到达祁连山,俘获酋涂王,投降者2500人,斩杀30200人。捕获五位小王和五个小王的母亲、单于阏氏和王子59人,相国、将军、当户、都尉63人,而汉军的损失不过十分之三。这一战让匈奴人非常惧怕:“亡我祁连山,使我六畜不蕃息;失我焉支山,使我妇女无颜色。”河西之战期间,汉武帝特地从京城送来一坛美酒,霍去病没有独自享用,而是将酒倒入泉水中,让全军将士饮用,后来,此泉就称为酒泉,那个地方就是现在的酒泉。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  同年秋,匈奴内部闹矛盾,浑邪王和休屠王想投降汉廷,刘彻为防不测,便派霍去病率军前去迎接。霍去病领兵渡过黄河,与浑邪王远近相望。浑邪王部将看到汉军,许多人不想投降了,纷纷逃遁。霍去病飞马跑进匈奴军营与浑邪王相见,斩杀想逃跑的士兵八千,又命浑邪王乘驿车去面见武帝,自己则率4万降兵返回长安。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  元狩四年(前119) 春,刘彻想彻底消除匈奴的威胁,命大将军卫青和骠骑将军霍去病各率五万骑兵,另有步兵和运输部队共几十万人同击匈奴。汉军原计划全部由定襄出发北进,以霍去病攻单于主力。后从俘虏口供中得知单于在东部的错误消息,即改变原部署,卫青仍出定襄,霍去病则东出代郡。他率部出塞,翻过祁连山,穿越大漠北进2000余里,与左贤王部遭遇,俘获匈奴头王、韩王等3人,将军、相国、都尉等83人,歼敌7万余人,从此匈奴无力还击远走西方。霍去病封狼居胥山以祭天,禅姑衍山以祭地,至瀚海(今俄罗斯之贝加尔湖)而还。前117年,23岁的霍去病病势。天子悲悼,举国凭吊。武帝调发属国铁甲军,列队从长安直到茂陵,给他修坟墓,墓的外形象祁连山。霍去病的墓至今仍然矗立在茂陵旁边,墓前的“马踏匈奴”的石像,象征着他为国家立下的不朽功勋。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  可能因为年幼,霍去病还是比较骄横的,不体恤士卒,而因私怨射杀李敢更是其一大污点。不过霍去病的光辉是无法掩盖的,戎马生涯短短几年,却彪炳汗青,赶走匈奴对后影响深远其作战神勇,加上所部是当时最精锐的部队,六战匈奴全胜,每次都是纵横数千里深入敌营,横扫大西北。 <br/>
<div class="spctrl"></div>  武勇:9 影响:9.5 功绩:9.5 <br/>
回复

使用道具 举报

您需要登录后才可以回帖 登录 | 注册

本版积分规则

QQ|Archiver|手机版|小黑屋|数字电视开发网 ( 京ICP备16008897号-5 )

GMT+8, 2026-5-2 02:34 , Processed in 0.108708 second(s), 22 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.5

© 2001-2026 Discuz! Team.

快速回复 返回顶部 返回列表